Niepokojąca zmiana zachowania psa po kontakcie z dzikim zwierzęciem wymaga szybkiej reakcji. Przyczyną może być wścieklizna – choroba wywoływana przez wirusa, który atakuje ośrodkowy układ nerwowy. Zagraża ona zarówno ludziom, jak i zwierzętom stałocieplnym, a po wystąpieniu objawów jest praktycznie zawsze śmiertelna.
Do zakażenia dochodzi przede wszystkim wskutek pogryzienia. Niebezpieczna jest również ślina chorego zwierzęcia, jeśli zetknie się z uszkodzoną skórą, nawet przez drobne skaleczenie. Istotnym rezerwuarem wirusa w Polsce są lisy. Źródłem zagrożenia mogą być także inne zakażone ssaki; drobne gryzonie przenoszą wściekliznę bardzo rzadko.
Po pogryzieniu lub kontakcie śliny podejrzanego zwierzęcia z raną należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, a w przypadku narażenia psa – z lekarzem weterynarii. Ranę u człowieka warto od razu dokładnie przemyć wodą z mydłem. Lekarz oceni potrzebę podania szczepionki i immunoglobuliny przed pojawieniem się objawów.
Jak rozpoznać niepokojące objawy u psa?
Od zakażenia do wystąpienia pierwszych oznak choroby u psów zwykle mija od dwóch do ośmiu tygodni. Czas ten zależy między innymi od miejsca pogryzienia, wieku zwierzęcia, jego odporności oraz właściwości wirusa. Może być jednak dłuższy, dlatego brak objawów przez 100 dni nie daje pewności, że zakażenia nie ma.
Początkowo zwierzę może zachowywać się nietypowo: unikać kontaktu, szukać ciemnych kryjówek albo stać się apatyczne i rozdrażnione. Zdarzają się zmiany apetytu, połykanie niejadalnych przedmiotów i pozornie bezcelowe ruchy. Narastający niepokój może prowadzić do pobudzenia, agresji lub ucieczki.
W dalszym przebiegu pojawiają się między innymi zmieniony, ochrypły głos, wycie i obfity ślinotok. Pies może mieć trudności z połykaniem oraz piciem, mimo pragnienia. Opadnięta żuchwa, zaburzenia chodu i postępujący niedowład zwiastują ciężkie uszkodzenie układu nerwowego. Śmierć następuje zwykle wskutek niewydolności oddechowej i krążeniowej. Objawy mogą różnić się między zwierzętami, dlatego nie należy samodzielnie stawiać diagnozy.
Szczepienie i obowiązki opiekuna
W Polsce psy starsze niż trzy miesiące muszą być szczepione przeciw wściekliźnie. Opiekun ma na pierwsze szczepienie 30 dni od dnia, w którym zwierzę ukończyło trzeci miesiąc życia. Kolejne dawki trzeba podawać nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie potwierdzające wykonanie szczepienia.
Za niedopełnienie tego obowiązku grozi grzywna. Warto również omówić z weterynarzem profilaktykę u kota, zwłaszcza jeśli zwierzę wychodzi na zewnątrz i może zetknąć się z dzikimi ssakami. Szczepienia ograniczają ryzyko zakażenia, a szybkie zgłoszenie niebezpiecznego kontaktu pozwala wdrożyć odpowiednie postępowanie.
Źródło: facebook.com/NowaSlupiaPL